John Timmermans

Voorzitter Stichting Bon Apart Revue

JOHN TIMMERMANS is voorzitter van Stichting Bon Apart Revue: "Toen ik 2,5 jaar geleden werd benaderd om de organisatie van een Beringse revue op te gaan zetten wist ik niet waar dit toe zou leiden, inmiddels weet ik wel beter."
Gedurende deze tijd werd een script geschreven, stichtingsbestuur geformeerd, regisseuse gezocht en natuurlijk de cast. Deze zijn begin 2009 begonnen om alle scènes apart te repeteren en vanaf oktober is alles in elkaar geschoven.

Door het stichtingsbestuur werden verschillende werkgroepen geformeerd om allerlei zaken los van elkaar te kunnen gaan organiseren, bij elkaar was iedere werkgroep belangrijk in de organisatie. Deze grote groep vrijwilligers hebben vele uren belangeloos de handen uit de mouwen gestoken met uiteindelijk dit geweldige resultaat. Alle vrijwilligers van de Beringse revue hebben ervoor gezorgd dat het laatste weekend van november een productie op de planken stond die bij iedereen goed in de smaak viel.

De uitvoering van de eerste Beringse Revue "Op glaad ies" is het stralende einde van vele uren vrijwilligerswerk door de Beringse gemeenschap maar ook daarbuiten. Daarop mogen we als dorp uitermate trots zijn en hebben we ons nadrukkelijk op de kaart gezet. Hiervoor wil ik alle vrijwilligers die in wat voor vorm dan ook hun steentje hebben bijgedragen bedanken. Wat nu rest zijn de mooie herinneringen en die moeten we koesteren. En misschien tot een volgende keer maar dat staat nog in de "ies"sterren geschreven.........

John Timmermans

Linda Bollen

Is een van de kapsters

LINDA BOLLEN; is een van de kapsters: "Met een groep van 12 kappers en visagisten, bijna allemaal Beringse professionals, zorgen we er samen voor dat alle hoofden van de acteurs en actrices ook passen bij de rol die ze spelen".
"Onze voorbereidingen bestonden voor een groot deel uit het bestuderen van de karakters. We hebben het script gelezen en zijn vele malen bij de repetities aanwezig geweest. Daarna hebben we een lijst gemaakt van alles wat moet gebeuren. Wat voor haar heeft iemand en wat kunnen we daarmee, hebben we pruiken nodig of niet? De ene moet wat jonger gemaakt worden, de ander weer wat ouder. Van sommige karakters hebben we zelfs schetsen gemaakt. Zo krijgen we een soort van draaiboek en kunnen we een tijdsplanning gaan maken. Er staan meer dan 70 mensen op het podium en iedereen moet in de make-up want in de felle toneellampen moet je minimaal een basis make-up krijgen. Toch willen we alles soepel laten verlopen. En het moet natuurlijk kloppen met de planning van de kostuums.

De repetitie van 14 november was onze eerste test. Met 4 kaptafels (8 spiegels) hebben we in de zorgruimte alle acteurs en actrices geschminkt en gekapt. Om ervoor te zorgen dat iedereen op tijd klaar is zijn we ongeveer anderhalf uur voor de repetitie begonnen. Het was wel hectisch maar alles liep volgens planning. We hoeven nog maar een paar kleine dingen bij te stellen.

Tijdens de uitvoeringen staan we in de grote gymzaal, samen met de mensen van de kostuums. Dan hebben we zelfs 10 kaptafels en extra verlichting. Via live beelden kunnen we de bühne goed in de gaten houden en staan we meteen klaar als de acteurs tussendoor van kleding, make-up of kapsel moeten wisselen. De acteurs en actrices hoeven zich geen enkele zorg te maken. Wat ons betreft zullen ze straks allemaal stralen op het podium!"

Kenny Jansen

Is dirigent van Bon Apart

KENNY JANSEN: is dirigent van Bon Apart: "Samen met Wilma Anderson en Wim Roeffen zit ik in de muziek-commissie. Ik vind het heel speciaal dat we de muziek tijdens de revue live op het podium kunnen brengen. Dat heeft een verfrissende werking op de revue, alles wat er op dat moment gebeurt is echt en live. Zo maakt het elke avond een unieke gebeurtenis".
"De liedjes die door Wim geschreven zijn heb ik voor een band gearrangeerd, dat betekent alles uitschrijven wat de band moet spelen. In de voorbereidingen werd alles nog apart geoefend. De acteurs en zangers zongen met de oefenbanden en kregen zo een indruk hoe het gaat klinken als de band erbij komt. De mannen van Bon Apart hebben hun eigen nummers ingestudeerd tijdens hun wekelijkse repetitieavonden. Iedere donderdag repeteerde ik samen met de band om alle nummers in te studeren. Op de repetitie van 31 oktober was het de eerste keer dat de band en de zangers samen repeteerden. Het was ook de eerste keer dat de band de zang erbij hoorde. Dit was even wennen voor allemaal. In november, enkele weken voor de revue hebben we met de band niet alleen in Beringe gerepeteerd op zaterdagen, maar zijn ook de zangers van de revue enkele malen naar America gekomen om daar te repeteren met de band.

De band bestaat uit Mirthe Cuenen (16) uit Horst (drums), Kelly Kleuskens (15) speelt trompet en gitaar, Ruud Linskens (16) speelt trombone en Sjoerd Hermans (19) op de bas (alle 3 uit America). Zelf speel ik piano tijdens de revue. Bovendien heb ik een kleine rol als "de dirigent". De band is in het voorjaar opgericht om groepen die onder mijn leiding staan, zoals Bon Apart, te begeleiden tijdens optredens. De revue is hun eerste optreden als band, maar, ondanks hun jonge leeftijd, hebben ze allemaal al enige podiumervaring".

Ik ben er erg trots op dat mijn jonge band en mijn eigenzinnige mannenzanggroep Bon Apart elkaar hebben gevonden en samen de wortels vormen van deze revue.

Eric Minten en Renee Verhaegh

Zijn zo ongeveer de jongsten van het stel

Je bent jong en je wil wat. Maar wil je dan ook een rol in de revue? ERIC MINTEN en RENEE VERHAEGH wel. Zij zijn allebei begin twintig en zijn daarmee de jongste spelers op het podium. Bovendien spelen ze allebei een behoorlijk grote rol.
Renee: “Leeftijd maakt hierbij niet zoveel uit. In het begin moest ik wel even wennen aan mijn tegenspeler. ’s Avonds ga ik op stap met de dochter van Staf en op zaterdagmorgen staan we samen in de revue. Maar ik vind het gewoon heerlijk om op de bühne te staan. Ik weet niet wat het is, misschien wel de reacties uit de zaal. En volgens mij vinden die andere spelers het wel grappig dat wij, iets jongeren, ook meedoen”.
Eric: “Ik had geen idee waar ik aan begon. Maar ik vind het spelen bij de Bonte Avonden ook al heel erg leuk dus ik wilde dit graag proberen. In het begin kende je het verhaal nog niet, je leerde je teksten en liep maar wat te roepen. Nu is dat allemaal duidelijk en wordt het ook steeds leuker om mee te doen”.
Inderdaad, teksten leren, iedere zaterdag repetities, dat kost nogal wat tijd. Hoe passen zij dit in hun drukke leven in?
Renee: “Ja dat is een tijdje aanpassen. Ik betrap me er zelf ook op dat ik er rekening mee houd als ik de avond voor de repetities op stap ga. Ik ga zelfs wat eerder naar huis, dat had ik van mezelf toch niet verwacht. Maar je wil toch ook niet afgaan op het podium, zelfs niet bij de repetities”.
Eric: “Vooral nu in de laatste weken moeten andere dingen even plaatsmaken voor de revue. Zo moet ik het leiderschap van de D-voetballers een tijdje aan anderen overlaten. Maar dat weet je als je er aan begint”.
Denken jullie dat jullie leeftijdsgenoten ook al een kaartje gekocht hebben? Renee: “Ja hoor, mijn vriendinnen die komen kijken”. Eric: “er zijn er al die kaartjes hebben maar nog niet allemaal. Ze weten ook niet goed wat ze ervan moeten verwachten. Maar er zijn toch nog wel kaartjes te koop, toch?”

Wiel Verber

Verzorgt techniek en geluid

WIEL VERBER, verzorgt de techniek en het geluid.
Ik heb al 40 jaar ervaring maar het blijft leuk en ieder project is weer een uitdaging. Onze belangrijkste taak bij de revue is ervoor te zorgen dat straks alles wat op het podium gezegd en gezongen wordt goed verstaanbaar is in alle hoeken van de zaal.
"Ook hebben we een heleboel sfeerverhogende achtergrondgeluiden opgenomen die op het juiste moment ingestart moeten worden. Het verhaal kan nog zo goed zijn en de spelers kunnen nog zo goed spelen, als het geluid onvoldoende is gaat een groot deel van het effect verloren.

Tijdens de uitvoering gebruiken we op het podium 30 microfoons, deels als headsets voor de spelers en deels als vaste microfoons. Bij zoveel geluidskanalen is het belangrijk dat alles goed in balans is. De muziek mag niet te hard staan en alle spelers moeten goed verstaanbaar zijn. Ook de monitoring (het geluid op het podium) moet voldoende zijn zodat de spelers ook zichzelf en elkaar blijven horen. De revue heeft live muziek op het podium en dat maakt het extra ingewikkeld want alle instrumenten moeten apart versterkt worden. En dan mag het geluid van zo’n groot aantal microfoons natuurlijk niet gaan rondzingen zodat je een vervelend fluiten hoort.

Afgelopen zaterdag, 31 oktober hebben we voor het eerst geluidsversterking in de repetities gebruikt en speelde het muziekcombo. Voor ons dus een eerste test. Dat was wel even wennen om met geluidsversterking te zingen. Ook de afstemming met het combo was nog niet helemaal goed. Maar voor een eerste test klonk het al heel erg goed en ik maak me dan ook geen enkele zorgen voor het eindresultaat straks bij de uitvoeringen. Ondanks dat we allemaal amateurs zijn kunnen we beschikken over een heleboel vrijwilligers die door werk of hobby een heleboel ervaring hebben. Dat geldt niet alleen voor de geluidstechniek maar ook voor allerlei andere disciplines van de revue. Zo benaderen we met z’n allen toch een heel professioneel niveau".

Door Boots

Is een van de kostuumontwerpers

Ons groepje van kledingontwerpers bestaat uit 5 dames. Samen gaan we ervoor zorgen dat iedere speler straks tip top gekleed in een passend kostuum op het podium staat. En met passend bedoel ik niet alleen de maat en het postuur. Kleding speelt ook een grote rol als het gaat om het versterken van het karakter van het personage.
Vanaf begin van de repetities ben ik er zoveel mogelijk bij geweest om me een beeld te vormen van de verschillende personages. Daarna hebben we samen bedacht hoe we de mensen wilden kleden en zijn we op zoek gegaan naar mooie kostuums. Want niet alles wordt nieuw gemaakt. Op diverse Beringse zolders hebben we de meest prachtige kleding gevonden die we mogen lenen voor de revue. Wat er niet was, dat zijn we nu met zijn vijven aan het maken. In totaal verzorgen we zo de kostuums voor meer dan 50 acteurs en actrices.
Op zaterdag 24 oktober was de eerste doorloop van de repetities, waar alle scenes in volgorde gerepeteerd worden en waar dus alle spelers aanwezig waren in de Wieksjlaag. Daar hebben we alle geleende kleding verzameld zodat iedereen zijn of haar kostuum kon passen om te kijken waar we het nog moeten vermaken. Het is leuk om te zien dat het beeld dat we bij het ontwerpen voor ogen hadden nu ook werkelijkheid wordt. Ook tijdens de voorstellingen zijn we natuurlijk aanwezig om de acteurs en actrices te helpen bij het verkleden. Sommige spelers moeten ook tussen de scenes snel van kostuum kunnen wisselen. Daarom zorgen we alle avonden ervoor dat alles op volgorde klaar hangt en dat het weer netjes terugkomt voor de volgende voorstelling. We zullen de komende weken nog heel wat uurtjes achter de naaimachine door moeten brengen om alles op tijd klaar te krijgen. Maar we gaan er alles aan doen zodat iedereen er straks vier avonden lang heel goed uit zal zien.

Ad Hoeks

Is een van de decorbouwers

AD HOEKS, is een van de decorbouwers: "Iedere donderdag werken we met 8 mensen (7 mannen en 1 vrouw) in de stal van Wie Theeuwen aan de Groeze aan de decors voor de revue. We mogen daarbij gebruik maken van het gereedschap van Wie en van de carnavalsvereniging die daar straks weer aan de carnavalswagen gaat werken".
"Sinds augustus zijn we echt aan de slag. Eerst heeft Ann Philipsen ons uitgebreid verteld over het verhaal en de sfeer die ze op het podium wenst uit te beelden. Daarna zijn wij aan de slag te gaan met de ontwerpen. Op de vloer van de stal hebben wij exact de afmetingen van het podium uitgetekend. Dan weten we straks ook zeker dat alles wat we bouwen past en dat er voldoende ruimte overblijft voor de spelers. Ook gaan we af en toe naar de repetities om een beeld te krijgen van het verhaal. Het verhaal speelt zich af in vijf verschillende decors en daar ligt dan ook meteen de grootste uitdaging. Alle decorwanden en rekwisieten moeten razendsnel gewisseld kunnen worden tussen de verschillende scenes. Daarom gaan we zoveel mogelijk rekwisieten op wielen zetten. Voor het snel wisselen van de verschillende achterwanden hebben wij een slim systeem bedacht. Daarmee kunnen we een prachtige sfeer creëren en dat maakt de scenes heel echt en overtuigend. Ook een uitdaging was de scene die zich afspeelt in de ‘kiepesjlechterej’. Het heeft ons heel wat hoofdbrekens gekost om dit geloofwaardig te kunnen nabouwen. Maar het ziet er naar uit dat ons dat heel goed gaat lukken. En hoe dat er straks uit komt te zien? Ja, daar ga ik nu natuurlijk nog niets over zeggen. Daar moeten de mensen in november zelf maar naar komen kijken".

Staf Martens

Speelt Harrie, de begeerde vrijgezel

STAF MARTENS. Over een kleine 2 maanden is de uitvoering. Hoogste tijd om kennis te maken met Harrie, die felbegeerde vrijgezel. Harrie wordt gespeeld door Staf Martens. Staf is al 27 jaar getrouwd en heeft drie kinderen. Niet de persoon waar je meteen aan denkt bij het beeld van een begeerde vrijgezel. Hoe leeft hij zich in, in zijn rol?
“Inderdaad, ik heb al 27 jaar geen ervaring meer als vrijgezel, maar toch zijn er ook overeenkomsten. Harrie is een heel sociale jongen, hij werkt op de kippenslachterij en houdt er heel erg van om in zijn vrije tijd samen met vrienden een pilsje te pakken in de plaatselijke kroeg. Maar zodra er vrouwen op het toneel verschijnen wordt het een heel ander verhaal. De joviale Harrie verandert in een verlegen jongen die zich geen houding weet te geven en maar moeilijk uit zijn woorden komt. Dat iedereen zich met zijn zoektocht naar de ware liefde bemoeit, maakt het er niet gemakkelijker op. Zijn overbezorgde moeder wil natuurlijk alleen het allerbeste voor haar zoon. En dan is er nog de stille aanbidster, die haar bewondering voor Harrie niet onder stoelen of banken steekt. Ja, die Harrie heeft het niet gemakkelijk en je zou als toeschouwer bijna compassie met hem krijgen. Maar de mensen hoeven zich geen zorgen te maken. Hij begeeft zich dan wel op glad ijs maar de liefde zal ook in dit verhaal overwinnen.
Ik sta regelmatig op het podium bij de bonte avonden en het liedjesfestival, maar dit is toch een heel unieke ervaring. De begeleiding van Ann Philipsen daarbij is fantastisch. Zij weet precies hoe ze het personage Harrie neer wil zetten en weet dat heel goed op mij over te brengen. Dat maakt het voor mij mogelijk om heel geloofwaardig een vrijgezel te spelen, ook al ben ik al jaren getrouwd”.

Ann Philipsen

Regisseur van de revue

ANN PHILIPSEN: Bej ut make van un revue kump veul kieke. Wat ouch de bedoeling is. Strakkes, in November. Wat der aan veuraaf geit, dao haed has naemes weet van. En des ouch good, want angers waas de verassing der vanaaf.
De minse die nou bezig zien um ein verhaol op pepeer laevend te kriege inne Wieksjlaag op ut toniel, wil ich efkes aanhale. Umdet ze ut veur de voot belangeloos, (veur niks ) doon. Aan eure inzet en enthousiasme en de tied dae ze der in staeke. Des ut sjonste det unne regisseur kan overkómme. Want zónger zou ich nurges zien.

Beringe haed zien eige gebroeksaanwiezing, lier ich. Aaf en toe mót ich aevel ouch de bejsjloeter laeze. Ut loestert neij. Vanaaf urges in januari koom ich oppe fiets nao Beringe. Iddere dónderdigaovend is der ein repetitie gepland inne sjoël. Iers kump der ein vrouw mèt un wit klein hundje de deur veur ós ope make. Die zèt ut alarm vanne deur aaf en dan pas kènne wae gewaere. In ut begin waas ut tekste laeze.

Ongerhank staon ze zónger bukske te sjpeule. Umdet ze de tekst oet de kop kènne. Dan zou ze zegge, bès ze al good op sjeut. Mer, dan begint ut pas.
Gewuister mèt heng. Wègloupe hoe det neet gevraogd wurdt. Wègkieke hoe ze eigelijk de tegesjpeuler inne ouge mós kieke. Stil oppe plak blieve, zónger get te zegge. Minsekinger wat is det moeilijk in ut ech. Sommige sjete spontaan inne achteroet en zien neet mier vroet te borre. Angere mót ich oet de ‘kroetpot’ trèkke. Die beginne hiel langzaam te kalle. Mer, dao zien repetities veur. Der wurd ech hel gewèrkt. Ouch gelache. Gelökkig haed der nag gènne gebökt. Ongertösse werke anger minse ane kleier, ut decor, de lampe en ut geluid. De grime en de kapsels. Ein gruupke maedjes van Beringe wèrkt aan dans. En dan is der nag ein ploog die alles der rónk umhaen regelt.

Veur unne gas waeke truuk moch ich op excursie nao de kiepesjlechterej van Kesselke. Umdet ein scène dao sjpult, mót ut zoe ech meugelijk. Det bezeuk haed veul indrök op mich gemakt. Ich heb der van bej mótte kómme, eimaol aan hoes.
Aaf en toe, as ich inne duuster wer op hoes aan fiets, bedink ich óngerwaeges; ‘hoe bèn ich in hemelsnaam aan begós’. Mer, as ich dónderdigs wer op Beringe aan gaon, weit ich ut wer; Um in november ein revue neer te zette, hoe gans Beringe unne gas daag over kalt. En die van Bon Apart, tja. Ich wins eur ein ónvergaetelijk jubileumjaor. Aan mich zal ut neet ligge!

De regisseur.

Theo van Lent

Is een van de bedenkers van de revue

THEO VAN LENT: "Ik kan mij nog goed herinneren dat ik ergens in januari 2007 met Henk Timmermans stond te praten over de ontwikkelingen van de Beringse dorpskern en de mogelijkheden van het nieuwe gemeenschapshuis. We hadden allebei diverse revues in de regio bezocht en bedachten dat dit in Beringe toch ook mogelijk zou moeten zijn".
Als bestuurslid van Bon Apart heb ik dit idee in april 2007 op de agenda gezet. Het bestuur was enthousiast en gaf mij groen licht. Dit leidde tot de formatie van een stuurgroep, bestaande uit Henk Timmermans, Lei Kessels, Frans Korsten, Jo van Horen en mijzelf. Wij hadden tot doel de haalbaarheid te onderzoeken. Wij kregen in Beringe voldoende draagvlak en vervolgens hebben wij de samenwerking met andere verenigingen opgestart, Ann Philipsen bereid gevonden om de regie op zich te nemen en de contouren van de organisatie en een planning opgezet. Ter afsluiting van deze voorbereidingen hebben wij de organisatie van de Beringse Revue ondergebracht in een stichting.

De vergaderingen van de stuurgroep waren altijd heel erg hectisch. Er waren zo verschrikkelijk veel ideeën en het viel niet altijd mee dit in goede banen te leiden. Dat was een drukke periode die ik echter niet had willen missen. Nadat we de organisatie uit handen konden geven werd het een stuk rustiger. Maar ik blijf het natuurlijk op de voet volgen en ben heel benieuwd wat straks het uiteindelijke resultaat zal zijn. Ik hoop dat de revue een terugkomend evenement in Beringe zal worden want dit is een echte culturele aanwinst voor onze gemeenschap.

Bij de onthulling van de naam van de revue in januari van dit jaar, twee jaar na onze eerste ideeën, hebben Henk Timmermans en ik elkaar de hand geschud: “We hebben het voor elkaar, het is gelukt, de revue gaat er komen”.

Anita Driessen

Nam deel aan hei-sessie die het verhaal over de revue bedacht heeft

ANITA DRIESSEN, deelnemer hei-sessie:

"Ik heb natuurlijk wel getwijfeld toen ik de oproep in het Bledje las om mee te denken met de Beringse Revue. Wat kan ik nu toevoegen aan de revue"?
Ik woon wel 13 jaar in Beringe maar ik ben hier niet geboren en ik dacht: wat kan ik nu toevoegen aan de revue? Maar ik heb een levendige fantasie en al tijdens de voorlichtingsbijeenkomst werd ik enthousiast. Wilma Bos gaf me uiteindelijk het laatste zetje en toen heb ik me inschreven voor de zogenaamde hei-sessie, de groep die samen met Ann Philipsen het verhaal zou bedenken. Of eigenlijk de Kievit-sessie want de eerste bijeenkomst was op 3 mei bij Wilma Andersson. (Nog bedankt Wilma, voor de goede zorgen)

We waren met een hele groep en ieder had zijn eigen ding, de ene weet bijvoorbeeld veel van Beringe of van Beringse mensen en de ander heeft weer heel veel fantasie. De bijdrage van Ann zorgde voor een heel ontspannen sfeer. Alles kon gewoon gezegd worden en al snel begon het verhaal voor ons te leven. We kregen er echt lol in en aan het eind van de dag hadden we met zijn allen al een goed beeld van de personages.

Ann heeft al deze informatie verwerkt tot een voorlopig script waarna we nog een paar keer bij elkaar zijn geweest om het verhaal verder uit te werken. Als je dan eenmaal zover gekomen bent, wil je het eigenlijk niet meer loslaten. Ik ben dan ook heel blij dat ik nu een rol mag spelen. Ondanks mijn twijfel in het begin heb ik nog geen minuut spijt gehad van mijn bijdrage aan de revue tot nu toe. Sterker nog, ik krijg er steeds meer zin in.

In de schijnwerper...

5-12-2009

JOHN TIMMERMANS is voorzitter van Stichting Bon Apart Revue: "Toen ik 2,5 jaar geleden werd benaderd om de organisatie van een Beringse revue op te gaan zetten wist ik niet waar dit toe zou leiden, inmiddels weet ik wel beter."

Lees meer

Het laatste nieuws:

30-11-2009

In de laatste dagen voor de première hebben we nog erg veel media aandacht voor de revue gehad.

Lees meer

28-10-2009

Op zaterdag 24 oktober was de eerste doorloop van alle scenes. Alle spelers waren aanwezig om de scenes in volgorde te repeteren. Zo kon iedereen zich een beeld vormen van het hele verhaal. Voor velen was dit de eerste keer dat ze de andere scenes zagen dan die waarin ze zelf een rol spelen.

Lees meer

Naar het nieuwsarchief